Odnawialne źródła energii są formalnie zdefiniowane jako "źródła wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także z biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek roślinnych i zwierzęcych".
Ogólniej są to te źródła energii, których zasób odnawia się w stosunkowo krótkim czasie - czyli naturalne odtwarzanie postępuje szybciej niż ich wykorzystanie. Używanie surowców odnawialnych nie powoduje ich deficytu w środowisku.
Odnawialne źródła energii to:
- biomasa - będąca najstarszym znanym źródłem energii,
- energia wody - dostarczająca światu około 20% elektryczności,
- energia wnętrza Ziemi - zwana też geotermalną,
- energia wiatru - wykorzystywana już przed 4 tysiącami lat,
- energia Słońca - trudna do akumulacji, lecz za to tysiąckrotnie przekraczająca globalne zapotrzebowanie.
Jeszcze w XVII wieku cała wykorzystywana energia pochodziła ze źródeł odnawialnych. Ten stan rzeczy zaczął się zmieniać dopiero od połowy XVIII, kiedy to gwałtowny rozwój przemysłu wywołał ogromny wzrost zapotrzebowania na energię. Wtedy to rozpoczęła się światowa kariera węgla, ropy i gazu, a wraz z nią zapoczątkowano działalność, która do dnia dzisiejszego negatywnie odbija się na środowisku naturalnym.